الملا فتح الله الكاشاني

191

تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي )

كه اين زمين را با ايشان واگذاريم و هر يكى در كوهى و غارى بنشينيم و بعبادت مشغول شويم تا آن كه محمد آخر الزمان ( ص ) كه عيسى بما وعده داده است مبعوث شود پس بر طريق رهبانيت بودند تا وقت ظهور من در رسيد بعضى به من ايمان آوردند و بعضى نياوردند و كافر شدند چنان كه حق سبحانه ميفرمايد كه * ( فَما رَعَوْها ) * پس رعايت نكردند و نگاه نداشتند همهء ايشان رهبانيت را * ( حَقَّ رِعايَتِها ) * هم چنان كه سزاوار نگاه داشت آن بود بلكه اكثر به تثليث قايل گشته محمد ( ص ) و قرآن را منكر شدند و اندكى از ايشان از منهج متابعت مسيح انحراف ننموده حضرت رسالت ( ص ) را دريافتند و به دو اسلام آوردند و بشرف متابعت آن سيد انام سرافراز گشتند و بعضى گفته‌اند كه معنى آيه آنست كه ايشان نذرى كه در رهبانيت كرده بودند رعايت نكردند و وفا به آن ننمودند بلكه در آن تقصير كردند و بر آن ثابت قدم نشدند و مقوى قول اولست اين كه حق سبحانه در حق ايشان ميفرمايد * ( فَآتَيْنَا الَّذِينَ ) * پس داديم آنان را كه * ( آمَنُوا مِنْهُمْ ) * ايمان آورده بودند از جماعت رهبانان به حضرت رسالت ( ص ) * ( أَجْرَهُمْ ) * مزد ايشان را كه مثوبت بسيار و كرامت بيشمار است * ( وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ ) * و بسيارى از ترسايان * ( فاسِقُونَ ) * بيرون آمدگانند از دايرهء ايمان و نيز از ابن مسعود مرويست كه روزى نزد رسول خدا رفتم فرمود كه يا بن مسعود جماعتى كه پيش از شما بودند به هفتاد و دو فرقه شدند دو فرقهء از ايشان ناجى شدند و باقى هلاك گشتند يكى از آن فرقه كه با جبابره مقاتله كردند بر دين عيسى و فرقه ديگر آنها بودند كه طاقت نداشتند و در بلاد منتشر و مترهب گشتند و ايشانند كه حق سبحانه در حق ايشان فرموده كه * ( رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ ) * بعد از آن فرمود كه من امن بى و صدقنى و اتبعنى فقد دعاها حق رعايتها و من لم يؤمن فاولئك هم الهالكون يعنى هر كه به من ايمان آورد و تصديق من نمود و تابع من شد حق رعايت رهبانيت كرده و هر كه ايمان نياورد از جمله هالكان و خاسران است پس فرمود كه لا رهبانية فى الاسلام در دين اسلام رهبانيت نيست بلكه رهبانيت امت من هجرت است و جهاد و روزه و نماز و زكات و حج و عمره و تكبير گفتن بر بلنديها در حين احرام و بعد از ذكر احوال حواريين خطاب مىكند باهل كتابى كه بشرف ايمان مشرف شده بودند و مىفرمايد كه * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) * اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد برسولان گذشته * ( اتَّقُوا اللَّه ) * بترسيد از خداى * ( وَآمِنُوا بِرَسُولِه ) * و بگرويد بفرستادهء او كه محمد است ( ص ) * ( يُؤْتِكُمْ ) * تا بدهد شما را * ( كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِه ) * دو نصيب از بخشايش خود يكى براى ايمان بانبياى گذشته و ديگرى براى ايمان بمحمد ( ص ) و گفته‌اند كه خطاب باهل نفاق است پس معنى آنست كه اى كسانى كه ظاهرا ايمان آورده‌ايد ايمان آوريد